FOR IMMEDIATE RELEASE
24 May 2006

Contact:
Ms. Bani Dugal
Principal Representative
Bahá'í International Community, United Nations Office, New York
1-212-803-2519; uno-nyc@bic.org

Ms. Diane Ala’i
Representative
Bahá'í International Community, United Nations Office, Geneva
41-22-7985400, bic@geneva.bic.org

پنجاه و چهار بهائی در ایران دستگیر شدند

جامعه بين‌المللى بهائى اطلاع يافته است که مقامات جمهورى اسلامى ايران ۵۴ بهائى را در شهر شيراز بازداشت کرده‌اند. دستگيرشدگان که اکثراً جوان هستند به هنگام بازداشت سرگرم انجام خدمات نوع دوستانه بودند. از دهه ۱۹۸۰ تا کنون اين بالاترين تعداد بهائيان است که بطور گروهى دستگير شده‌اند. اتهام بازداشت‌شدگان هنوز روشن نيست، گرچه اين نوع بازداشت‌هاى خودسرانه در گذشته با اتهّاماتى نادرست و ساختگى همراه بوده است.

بازداشت اين افراد در روز جمعه ۱۹ ماه مه و در حالى صورت گرفت که بهائيان همراه چند داوطلب غيربهائى سرگرم تدريس کودکان بىبضاعت در يک مدرسه بودند. اين فعاليت بخشى از خدمات اجتماعى بود که از سوى يک سازمان غيردولتى محلّى هدايت و اداره مىشد. بازداشت‌شدگان در زمان دستگيرى حامل جواز لازم براى انجام اين خدمات بودند، اجازه ‌نامه‌اى که از طرف شوراى اسلامى شهر شيراز صادر شده بود و در تمام کلاسهاى درس نيز همراه آنان بود.

يک روز پس از بازداشت اين افراد، يک قاضى دادگاه به اعضاء خانواده آنان گفت که دستگيرشدگان به زودى آزاد خواهند شد. امّا تا اين تاريخ ظاهراً تنها غيربهائيان و يک نوجوان بهائى به قيد ضمان آزاد شده‌اند. خبر آزادى گروهى ديگر از بازداشت‌شدگان تائيد نشده است.

همزمان با اين بازداشت‌ها به شش خانه بهائى يورش برده شد و کتاب‌ها، يادداشت‌ها، کامپيوترها و ديگر اسناد آنان ضبط گرديد. در ۱۴ ماه گذشته، ۷۲ بهائى در سراسر ايران دستگير شده و برخى از آنان هفته‌ها در بازداشت بسر برده‌اند.

خانم بانى دو‌گال، نمايندۀ ارشد جامعه بين‌المللى بهائى در سازمان ملل متّحد مىگويد، بازداشت‌هاى اخير در شيراز که به دنبال متجاوز از يکسال دستگيرى و آزادىِ پى در پى بهائيان صورت گرفت، شمار اعضاء اين جامعه را که از آغاز سال ۲۰۰۵ ميلادى تا کنون بدون دليل دستگير شده‌اند، به بيش از ۱۲۵ نفر مىرساند.

خانم دوگال افزود، بطور کلى اين شيوه دستگيرى و بازداشت‌هاى خودسرانه بارزترين نوع ايذاء و آزار مذهبى است که نمیتوان آن را چيزى جز کوششى حساب شده از جانب دولت ايران براى برهم زدن تعادل جامعه بهائى و نگاه داشتن آن در يک حالت ترس و وحشت تلقّى کرد.

بازداشت‌هاى اخير در شرايطى صورت مىگيرد که ناظران بين‌المللى حقوق بشر نگرانى فزايندۀ خود را نسبت به تشديد اقدامات بيست و پنج سال اخير دولت جمهورى اسلامى ايران عليه جامعه ۳۰۰٫۰۰۰ نفرۀ بهائيان ايران و اذيّت و آزار اعضاء اين جامعه، که بزرگترين اقليّت مذهبى آن کشور به شمار مىرود، ابراز داشته‌اند.

در ماه مارس، گزارشگر ويژه کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متّحد در زمينه آزادى مذهب يا عقيده، خبر مربوط به نامۀ محرمانه‌اى را فاش ساخت که به تاريخ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۵ از سوى ستاد فرماندهى مشترک نيروهاى مسلح ايران نوشته شده و طى آن به نيروهاى انتظامى و واحدهاى سپاه پاسداران انقلاب دستور داده شده است که اعضاء جامعه بهائى ايران را شناسائى کرده و فعّاليّت‌هاى آنان را تحت نظر بگيرند. گزارشگر ويژه مراتب نگرانى شديد خود را نسبت به وجود چنين نامه‌اى ابراز داشت.

همچنين از اواخر سال ۲۰۰۵ بيش از ۳۰ مقالۀ اکثراً منفى و غالباً افتراآميز در مورد بهائيان و دينشان در روزنامه رسمى کيهان، چاپ تهران منتشر شده است. در برنامه‌هاى راديوئى و تلويزيونى نيز بطور روزافزون مطالبى انتشار يافته که بهائيان و اعتقاداتشان را محکوم مىسازد.

از ماه ژانويه تا کنون علاوه بر ۵۴ نفرى که جمعه پيش در شيراز بازداشت شدند، هفت بهائى ديگر نيز، برخى تا مدّت يکماه در شهرهاى کرمانشاه، اصفهان و تهران در بازداشت بسر برده‌اند.

ازجمله کسانى که در ماه ژانويه دستگير شدند خانم رؤيا حبيبى ساکن کرمانشاه است که مىگويد، به مدت ۸ ساعت تحت بازجوئى قرار گرفته است. بخشى از اين بازجوئى متوجّه خدمات وى به عنوان هماهن‌گ‌کنندۀ طر‌ح‌هاى آموزش مذهبى در ديانت بهائى بوده است.

در مدارک دادگاه، اتهام خانم حبيبى "تبليغ فرقه بهائيّت و رفتارى اهانت‌آميز نسبت به مقدسّات اسلام" ذکر گرديده است. خانم حبيبى به قيد ضمان آزاد شده است.

بانى دوگال نمايندۀ ارشد جامعۀ بين‌المللى بهائى در سازمان ملل متّحد مىگويد، در حالى که دسترسى به جزئيّات اتهامات وارده عليه بهائيان غالباً دشوار است، ترديدى وجود ندارد که انگيزۀ اکثر اين اتهامات، همانند اتهامات وارده به خانم حبيبى، صرفاً ناشکيبائى مذهبى و تعصّبات دينى است.

سال گذشته حدود ۶۵ بهائى دستگير شدند که مدّت بازداشتشان از چند روز، تا بيش از يک ماه متفاوت بود.

در حالى که اکثر اين دستگيرشدگان کمتر از يکهفته در بازداشت بسر بردند، برخى از آنان تا سه ماه حبس و زندانى بودند. گروهى از زندانيان بدون آن که خبرى از آنان در دست باشد، در مکان‌هائى نامعلوم نگاهدارى مىشدند، و اين در شرايطى بود که خانواده‌هايشان با تشويش و نگرانى در جستجوى آنان بودند. در عين حال، خانه‌هاى اين افراد را مأموران دولت تفتيش کرده و اسناد، کتا ‌بها، کامپيوتر، دستگاه فتوکپى و ديگر اموال آنان را ضبط و توقيف کرده‌اند.

در دهه ۱۹۸۰ حدود ۲۰۰ بهائى در ايران کشته و يا اعدام شدند. هزاران تن ديگر نيز بازداشت، و صدها تن به زندان افکنده شدند که محکوميّت برخى از آنان درازمدّت بود. در سا لهاى اخير، بر اثر نظارت‌هاى بين‌المللى، اعدام‌ها و زندان‌هاى طويل‌المدّت متوقّف شده است.