بواسطۀ جناب مستر اوگر علیه بهآء اللّه الابهی
احبّای الهی و امآء رحمن علیهم و علیهنّ البهآء الابهی
ای یاران مهربان و امآء رحمن شما در آن جزائر دور و مهجور و ما در ارض مقدّس در نهایت اشتعال و شور مسافت و بعد عظیم است ولی قلوب متلذّذ از قرب جدید زیرا قوّۀ کلمة اللّه نفوس را چنان ارتباط داده که بُعد مسافت حایل نگردد همواره در محفل معنوی الهی حاضر و بیکدیگر ناظر و الطاف حضرت رحمن شامل در حقّ شما بملکوت ابهی عجز و نیاز نمایم و دلها را حیات جدید خواهم و روحها را بشارت آسمانی طلبم تا هریک آیت کبری شوید و رایت ملکوت ابهی و سبب محبّت و الفت بین جمیع بشر گردید و خدمت بعالم انسانی کنید تا موهبت الهی حاصل گردد و سرور و فرح نامتناهی شامل شود و این مشروط بثبوت بر میثاق است هر نفسی متمسّک بعهد و میثاق بجنود ملأ اعلی منصور گردد و در درگاه الهی موفّق بفیوضات نامتناهی شود قوّۀ میثاق مانند حرارت آفتابست که جمیع کائنات ارضیّه را تربیت نماید و نشو و نما بخشد بهمچنین نور میثاق عالم عقول و نفوس و قلوب و ارواح را تربیت نماید و علیکم و علیکنّ البهآء الابهی
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر