هواللّه

رفسنجان

جناب آقا علی اصغر علیه بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای بندۀ آستان دوست یکی از یاران روحانی در مرسوم خویش توصیف زایدالوصف از آن مشتاق جمال ابهی نموده و استدعای تنمیق این نمیقه فرموده چون ملاحظه گردید که نفحات خوشی از این عبارت دلکش استشمام میگردد با وجود موانع چون جبال راسیه بنگارش پرداخته و در محضر جمعی از آشنا و بیگانه و استمرار مکالمات و محاورات قلم در دست و در میدان بیان جولان مینماید مقصود اینست که طوفان فساد آشنایان بیگانه و یاران شدیدتر از اغیار مجال را تنگ نموده بقسمیکه بتحریر و تقریر فرصت نه یاران روحانی باید عبدالبهآء را معذور دارند و بتمام همّت ملکوتی قیام بر نشر اسرار الهی کنند و بخدمت حقّ کوشند و کمر همّت بربندند و بنفحات ملکوت تقدیس مشامّ اهل تجرید را مهتزّ نمایند تا انوار ساطعۀ از افق احدیّت جمیع آن اقلیم را روشن و منوّر نماید و آن کشور مطلع مهر انور گردد و ظلام شدید زائل شود و البهآء علیک ع ع

امة‌اللّه ضجیع را تکبیر ابدع ابهی ابلاغ دارید ع ع