جناب میرزا آقا ابن حاجی میرزا حسین یزدی علیه بهآء اللّه
ای بندۀ الهی در خصوص مشورت پدر با پسر و پسر با پدر در کسب و تجارت استفسار نموده بودید مشورت در شریعت اللّه از اسّ اساس است و البتّه مقبولست خواه میان پدر و پسر و یا شخص دیگر کاری بهتر از این نه انسان باید در جمیع امور مشورت نماید از شور بغور مسئله رسد و بآنچه موافق است پی برد توجّه بملکوت غیب ابهی کن و مناجات نما
ای یزدان مهربان غریق بحر عصیانم طریق غفران بنما سراسر قصورم از دام غرور رهائی بخش جسمانیم روحانی نما امکانیم رحمانی کن تشنۀ ماء معینم بعین تسنیم دلالت فرما مشتاق دیدارم مشاهدۀ انوار میسّر فرما از خود بیزارم گرفتار خویش کن و از عالمیان در کنارم نفحۀ زلف مشکبار بمشامم آر سرگردانم سر و سامان بخش بیچارهام آوارهام پناه ده مشتاقم بوثاق وصال درآر در احتراقم نور اشراق ببار ضعیفم توانا نما فقیرم کنز غنا عطا کن دردمندم درمان ده جریحم مرهم عطا کن گرفتارم رهائی بخش پرگناهم از ذلّت عصیان برهان در ظلّ عنایت مسکن بخش و بصرف موهبت معامله فرما تا پی بجهان دیگر برم و بکشور دیگر رهبر شوم از کأس طهور سرمست گردم و در میخانۀ محبّت میپرست شوم توئی قادر و توانا و توئی کریم و رحیم و پرعطا
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر