بواسطۀ حضرت نیّر و سینا

جناب آقا میرزا زمان خان علیه بهآء اللّه الأبهی

ای طالب حقیقت انسان جزء اعظم عالم وجود و ثمرۀ شجرۀ جهان شهود است نوعیّت ابدیست و این حقیقت سرمدی او را بدایتی نه و نهایتی نیست آنچه حکمای فرنگ در نشو و نمای انسانی گویند که از عالم جماد و نبات و حیوانی آمده و بنشو و نما باین مقام رسیده اوهام است زیرا نوعیّت قدیمست شاید در این کرۀ ارض در بدایت بمنزلۀ نطفه بوده بعد ترقّی کرده و بمقام احسن الخالقین رسیده امّا آن نطفه که بتدریج ترقّی نموده نوع انسان بوده نه حیوان لهذا این نوع قدیمست و از اصل اشرف کائنات روی زمین هذا هو الحقّ و ما بعد الحقّ الّا الضّلال المبین لم‌یزل حقّ بوده و خلق تجدّد یافته مانند آفتاب و شعاع خورشید بی‌نور ظلام دیجور است و سراج خاموش سزاوار کاشانۀ کور و علیک البهآء الأبهی