هوالأبهی

احبّای بادکوبه علیهم بهآء اللّه الأبهی ملاحظه نمایند

هوالأبهی

ای احبّای جمال ابهی نمیدانم که بچه لسان تقریر و بچه قلم تحریر نمایم تا شمّه‌ئی از جوهر حبّ احبّآء الرّحمن که در هویّت قلب موجود است بیان نمایم فواللّه تعجز الأقلام عن بیانها و تذهل العقول عن ادراکها پس خوشتر آنکه بلسان مناجات دعا نمایم

ربّی ربّی هؤلآء عباد آووا الی کهف موهبتک و لاذوا بجوار رکنک الشّدید و سرعوا الی شاطئ بحر عطائک فی کورک الجدید ای ربّ ادر علیهم کأس الطافک و ادرّ علیهم سحاب جودک و انعامک و ظلّل علیهم غمام فضلک و احسانک و ثبّت اقدامهم علی صراط عهدک و میثاقک و ارسل الیهم نسائم روحک و عطائک و اعرج بهم الی افق جودک و بهائک و اشرح صدورهم بنور توحیدک و قدّس نفوسهم عن شؤون الغفلة عن جمالک و احی افئدتهم بروح مناجاتک و عطّر مشامّهم بنفحات قدسک ای ربّ اجعلهم آیات توحیدک فی ملکک و رایات تمجیدک فی بلادک انّک انت العزیز المقتدر القدیر

عبدالبهاء عباس