بواسطۀ جناب زائر آقا میرزا کوچک

جناب آقا میرزا محمّد حسین بصیر و احبّای مهاجرین بشرویه در عشق‌آباد علیهم بهآء اللّه الأبهی

ای مهاجران در سبیل دلبر ابهی پریشان شدید و بی سر و سامان گشتید و سرگشتۀ کوه و بیابان تا آنکه به عشق‌آباد وفابنیاد رسیدید و در آن خطّه و دیار سکون و قرار یافتید هرچند این هجرت در بدایت مشقّت و زحمت بود ولی در نهایت رحمت و مسرّت و اگر آبروی این هجرت و شوکت انتساب عتبۀ مقدّسه را محافظه نمائید و در سبیل رضا حرکت کنید بیقین بدانید که در جمیع شئون حتّی در نقطۀ خاک مؤیّد و موفّق خواهید شد زیرا موهبت الهیّه قرین و همدمست و نظر عنایت جمال ابهی روحی لأحبّائه الفدآء شامل و کامل دمبدم دیگر چه خواهید هذا خیر الآخرة و الأولی و علیکم التّحیّة و الثّنآء