سر چاه

احبّای الهی علیهم بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای دوستان حقیقی آن بلد در ایّام مبارک شعلۀ نار بود و سراج پرانوار یعنی از پرتو احدیّت چنان بدرخشید که سر چاه اوج ماه گشت و نفحات قدس منتشر شد احبّای الهی دل از ما سوی اللّه بریدند و حجبات احتجاب دریدند و باوج محبّت اللّه پریدند و بقربانگاه عشق در کمال فرح و سرور دویدند جان و مال فدا نمودند و باعظم آمال فائز گشتند صدماتی تحمّل نمودند که هر دم حکم شهادت داشت و دلالت بر اعظم سعادت مینمود حضرت نبیل قبل علی روح العاشقین لانجذابه الفدآء چون ستارۀ سحری از آن افق طالع گشت و بانوار معرفة اللّه چنان درخشید که آن حوالی را روشن نمود چه صدمات و بلایائی که در سبیل حقّ تحمّل کرد و چه‌ قدر مشقّت و رزایائی که در محبّت اللّه متحمّل شد تا آنکه بی سر و سامان گشت و از خانمان دور افتاد عاقبت بظلّ عنایت پناه برد و در جوار رحمت کبری بملأ اعلی شتافت و شما ای یاران اقتدا بآن بزرگوار کنید و چون شعلۀ نار حرارت محبّت اللّه منتشر نمائید تا از مطلع امکان چون اختران آسمان بدرخشید و علیکم التّحیّة و الثّنآء ع ع