٩۱
دو حفید شخص محترم جناب حسن خان و حسین خان کلانتر علیهما بهآء اللّه الأبهی
ای دو عزیز عبدالبهآء ما را با شما نهایت محبّت و مودّت و در جمیع اوقات اشتیاق ملاقات بود ولی غافلان مانع شدند و بیخردان حائل گردیدند ضرری ندارد زیرا اگر از الفت جسمانی مانع شدند الحمد للّه مؤانست روحانی موجود و ارتباط معنوی مشهود و تعلّق خاطر مانند بنیان مرصوص هر دم از درگاه عنایت شما را موهبتی طلبم امیدوارم که در دیار غرب دو شمع روشن شرق گردید و در باختر پرتو خورشید خاور باشید و چنان بنار محبّت اللّه برافروزید که پردۀ اوهام بسوزید تا جمال حقیقت شاهد آفاق گردد و دلبر الهی شمع انجمن انسانی شود اهل آن اقلیم را سبب انتباه گردید و آن کشور عظیم را علّت نشر نفحات شوید و در تحصیل علوم و فنون فائق بر اقران گردید و سبب سرور و فرح قلوب دوستان شوید و علیکما البهآء الأبهی ع ع
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر