هواللّه

یا من انجذب بنفحات اللّه انّ الرّبّ المجلّی علی الطّور بقوّة الظّهور مرج البحرین بحر الظّلام و بحر النّور یلتقیان هذا عذب فرات سائغ و بارد و شراب و ذاک ملح اجاج بل منتن و سراب و جعل بینهما برزخاً و حجراً لا یختلطان و لا یمتزجان این الضّلال من الهدی و این الظّلام من الضّیآء فانّ کلمة اللّه فرّقت بین الأحزاب و شتّت شمل اهل الارتیاب انّ الأبرار لفی نعیم و انّ الفجّار لفی جحیم و امّا المظاهر المقدّسة الّتی تأتی من بعد فی ظلل من الغمام من حیث الاستفاضة هم فی ظلّ جمال القدم و من حیث الافاضة یفعل ما یشآء ع ع

جواب آن جناب در چند سطر مختصر از کثرت مکاتبات و اجوبه مرقوم گردید والّا یک کتاب مفصّل مرقوم میشد ولی این مختصر جامع هر مفصّل است و این ایجاز اعجاز هر اطناب و اسهاب چه که مختصر مفید بهتر از مفصّل غیر مفید از مدّعیانست و فرق عیانست حمد خدا را که فطانت و ذکاء آن جناب مغنی از بیانست و البهآء علیک و علی الّذین شربوا من معین جری عن یمین عرش الرّحمانیّة و ثبتوا علی میثاق اللّه و عهده القدیم ع ع

در وقتش انشآء‌اللّه شما را اجازت زیارت میدهیم حال حکمت چنین اقتضا میکند