هواللّه

حضرت مسجون جناب آقا محمّد حسین علیه بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای اسیر زندان ملاحظه فرما که بفضل یزدان و تأیید رحمن در چه ایوانی قرار یافتی که آرزوی کوکب بهرام و کیوان است این نه زندان است ایوان آسمان است این نه دهلیز است بلکه گلشن مشکبیز است زیرا بسبب ایقان و ایمان و محبّت و معرفت حضرت رحمن بآن چاه و زندان افتادی چه خوش گفته

هرکجا تو با منی من خوش‌دلم

ور بود در قعر چاهی منزلم

شبهه مدار که حقّ یار و یاور و همنشین جان‌پرور توست شکر کن خدا را و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع