قزوین

جناب آقا محمّد تقی عمواوغلی علیه بهآء اللّه

هوالّله

نامۀ شما رسید و از مصائبی که بر شما وارد حزن و الم رخ نمود و سبب تأسّف و تحسّر گردید ولی ما جمیع از این ساغر و مینا سرمست و نوشیدن این صهبا چون در سبیل حضرت کبریاست مقبول اهل صفاست و این جفا مانند وفا سبب سرور قلوب اصفیا تا انسان جفا نبیند مظهر وفا نگردد و تا بلا نیابد مظهر موهبت کبری نشود سینۀ زمین تا خراشیده نگردد به گل و ریاحین نیاراید درخت تا تیشه به شاخ و برگ خویش نبیند نشو و نما نکند پس شما از این درد و الم همدم اندوه و غم نشوید بنهایت سرور تحمّل این عذاب موفور کنید و انشآءاللّه این شام منتهی شود و صبح نورانی طلوع نماید و این دی بگذرد بهار روحانی رخ نماید آن وقت این تعب و مشقّت جسمانی نیز زائل گردد و آسایش و راحت از هر جهتی میسّر شود یومئذ یفرح المقرّبون و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع

هو

ای جناب آقا محمّد تقی صبایای خویش را چنان تربیة نما که معلّمۀ شهیره گردند چون منسوب حضرت عندلیبند حرمت مخصوصه نزد من دارند ع ع

هو

ای لقائیّه و طلعت از حضرت احدیّت امید آنست که چنان در علوم مهارت یابید که معلّمۀ بنات سائره شوید ع ع