بمبای

جمشید خداداد حکیم علیه بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای بندۀ آستان الهی نامه‌ئی که به سیّد اسداللّه مرقوم نمودی ملاحظه گردید بعد از مراجعت از اروپا از شدّت مشقّت و آلام سفر و بی سر و سامانی نقاهتی شدید دست داد حال بفضل و عنایت جمال مبارک خفّتی حاصل لهذا بتحریر این نامه پرداختم تا بدانی که یاران الهی در هیچ حالتی فراموش نشوند چه در ایّام اعتلال مزاج و چه در ایّام اعتدال جمیع یاران را علی‌الخصوص جناب میرزا را تحیّت ابدع ابهی برسان

حال باید احبّای الهی روش و سلوک عبدالبهآء گیرند و شب و روز بتبلیغ امر اللّه کوشند ولی بحالتی که عبدالبهآء در امریکا بود زیرا خود مبلّغ باید در وقت تبلیغ بی‌نهایت متأثّر باشد تا بیانش مانند شعلۀ آتش تأثیر کند و پردۀ حجبات نفس و هوی بسوزاند و باید در نهایت خضوع و خشوع باشد تا دیگران متنبّه گردند و باید در نهایت محویّت و فنا باشد تا بآهنگ ملأ اعلی تبلیغ کند والّا تأثیر ننماید و علیک البهآء الأبهی

عبدالبهاء عباس