باطوم

جناب مشهدی جواد علیه بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای جواد من چون در نفسی مشعر فؤاد حاصل گردد امداد حضرت بیچون امتداد یابد و مراد دل و جان حاصل گردد نور احدیّت بدرخشد و فیض هدایت بخشد دیده بینا گردد و گوش شنوا شود و روح توانا گردد قوّت دیگر ظاهر شود و آیت العزّة للّه و لأحبّائه باهر شود حمد کن خدا را که راه هدی یافتی و در سبیل تقی سلوک نمودی از بیگانه بیزار شدی و گرفتار آن دلبر انوار گردیدی این عون و عنایت حقّ بود نه استحقاق عالم خلق و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع