حضرت ایادی امر اللّه جناب ابن ابهر علیه بهآء اللّه الأبهی
ای آوارۀ راه خدا شکر کن که از راحت و آسایش خویش گذشتی و سرگشته در آن کشور و دیار شدی تا ندای الهی بلند نمائی و تشنگان را بسرچشمۀ ماء حیوان رسانی مشتاقان را از دلبر آفاق خبر دهی و طالبان را بکوی دوست رهبر شوی قدر این موفّقیّت بدان زیرا آسایش سبب بخشش نگردد و راحت جاذب موهبت نشود سرگردانی سبب رحمت رحمانی شود و این غریبی اثر عجیبی بنماید سبحاناللّه فضل و موهبت حضرت رحمان را ملاحظه نما که چگونه احبّای خویش را موهبت مخصوص فرموده زیرا غربت سبب کربت است امّا یاران را رحمت و موهبت پریشانی جمعیّت است و آوارگی آزادگی باری از حوادث و آلام وارده و بلایای متتابعۀ ارض مقصود محزون مباش بکار خود مشغول گرد ما که بندۀ آستانیم باید بعبودیّت خویش پردازیم و ادنی فتور نیاریم تا دلبر آمال که هدایت من فی الوجود است در انجمن عالم در نهایت صباحت و ملاحت جلوه نماید اینست جاذب توفیق اینست مغناطیس تأیید و مادون آن لا یسمن و لا یغنی من الحقّ شیئا ع ع
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر