هواللّه

ط

جناب آقا میرزا عبداللّه صحیح‌فروش علیه بهآء اللّه الأبهی

هواللّه

ای بندۀ صادق درگاه احدیّت در ایندم که همدم ذکر اسم اعظمم و محرم عبودیّت درگاه جمال قدم جان بنفحات قدس شادمان و دل بعنایت ملیک احدیّت و حضرت رحمانیّت پر روح و ریحان قلم اشتیاق برداشته و بتحریر این صفحه پرداخته ملاحظه کن که در قلب چگونه منزل و مأوی نموده که در چنین حالتی بیاد تو مشغولم و بنامه نگاشتن مألوف و این از عنایت ربّ رئوف که دلهای یاران را بیاد یکدیگر مشغوف و مشعوف میفرماید باری ای یار دیرین عبدالبهآء زمان الفت در خاطر است و اوقات ملاقات در پیش نظر حاضر و قلب ناظر از لطف و عنایت حقّ امید است که باز جام الفت بدور آید و بزم مؤانست بیاراید و اللّه علی کلّ شیء قدیر ع ع