هواللّه

سروستان

احبّای الهی علیهم بهآء اللّه الأبهی

اللّه ابهی

ای دوستان سروستان جمال قدیم حضرت نور مبین بیاران آن اقلیم کمال عنایت را داشتند و چون چند نفر از آن دیار در یوم لقا حاضر شدند الطاف بی‌نهایت فرمودند و اظهار عنایت نمودند و چندیکه در حضور بودند مورد رعایت حضرت احدیّت گشتند و مظهر آیات موهبت شدند این دلیلست که بی‌خدیر آتش محبّت اللّه در آن کشور شعلۀ پرشرر خواهد زد و نور معرفت اللّه در آن بوم و بر اشراق شمس و قمر خواهد نمود و این یقین و محتومست چه که مشیّت و قضای حیّ قیّومست ولی ای دوستان موجود از خدا بخواهید که آن شعله در امروز زند و از حرارت اللّه و اعتدال خلق و خوی نوروز گردد و دلها پرسوز شود و هدف غمزۀ دلدوز گردد تا مظاهر آیات توحید گردیم و مطالع بیّنات و مورد توجّهات شویم و مشمول نظر عنایات چه که فضل جمال ابهی عظیمست عظیم و فیض اسم اعظم قدیمست قدیم و البهآء علی الثّابتین ع ع

این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.

آخرین ویراستاری: ۹ ژوئیه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر