جناب آقا نصراللّه و ضجیع امة اللّه الورقة المطمئنّه علیهما بهآء اللّه الابهی
ای خداوند بیمانند بحکمت کبرایت اقتران در بین اقران مقدّر فرمودی تا سلالۀ انسان در عالم امکان تسلسل یابد و همواره تا جهان باقی بعبودیّت و عبادت و پرستش و ستایش و نیایش درگاه احدیّتت مشغول و مألوف گردند و ما خلقت الجنّ و الانس الّا لیعبدون حال این دو مرغ آشیانۀ محبّتت را در ملکوت رحمانیّتت عقد اقتران ببند و وسیلۀ حصول فیض جاودان فرما تا از اجتماع آن دو بحر محبّت موج الفت برخیزد و لئالی سلالۀ نجیبۀ مقدّسه بر ساحل وجود ریزد مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لا یبقیان فبایّ آلآء ربّکما تکذّبان یخرج منهما اللّؤلؤ و المرجان ایخداوند مهربان این اقترانرا اسباب تولید دُر و مرجان فرما انّک انت المقتدر العزیز الغفور الرّحمن الرّحیم عع
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲۶ مه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر