طهران سنگسر

جناب ملّا محمّد باقر جناب ملّا حسین جناب میرزا عبّاس و جناب حاجی آقا احبّای سنگسر و احبّای قریۀ اول علیهم بهآء اللّه الأبهی

هوالأبهی

ای یاران الهی در حالتیکه عبدالبهآء توجّه بآستان دارد و توسّل بدرگاه حضرت یزدان بیاد شما افتاد و بنگارش این نامه پرداخت و بملکوت ابهی مناجات مینماید

پاک یزدانا محبوب مهربانا این یاران آشفتۀ روی تواند و سرگشتۀ کوی تو از هر قیدی رستند و بمحبّت تو پیوستند از جهان و جهانیان بیزارند و بعشق تو مفتون و گرفتار جز عنایتت هیچ دردیرا درمان نخواهند و در سبیلت هیچ زخمیرا مرهم نجویند همواره آرزوی بخشش بی‌پایان نمایند و تمنّای الطاف بیکران کنند ای بخشندۀ مهربان این ذلیلان خویشرا عزیز فرما و این اسیران محبّتت را امیر کن و بفلک اثیر برسان و در جانفشانی بر سریر عزّت ابدیّه استقرار ده توئی مقتدر و توانا و توئی بینا و شنوا لک الحمد علی ما اولیت و لک الشّکر بما وفّیت نحمدک و نشکرک علی العطآء و نتضرّع الیک فی کلّ صباح و مسآء

عبدالبهاء عباس

٩ رمضان ١٣٣٩

حیفا