همدان

جناب یوسف خان علیه بهآء اللّه

هواللّه

ای ثابت بر پیمان ورقۀ بدیعه که بطراز ذکر الهی مزیّن بود تلاوت شد از منع حضور بعد از وعد موفور استفسار اسباب نموده بودید آن وعد باقی ولی حکمت اقتضای تأخیر حضور مینماید انشآءاللّه در وقتش بوعد موعود وفا خواهد گشت مطمئن باش و دیگر آنکه الیوم آن صفحات محتاج بمبلّغ تا توانی بتبلیغ مشغول شو این موهبت اعظم از حضور با وجود این انشآءاللّه بهر دو موفّق خواهی شد در وقت معالجه توجّه بجمال مبارک کن و آنچه بر قلب القا میشود مجرا دار مریضان را بفرح الهی و سرور روحانی معالجه نما دردمندان را درمان بشارت کبری ده و مجروحین را مرهم موهبت عظمی بخش ببالین هر بیماری چون حاضر گردی سرور و فرح و شادمانی ده و بقوّۀ روحانی انجذابات رحمانی بخش این نفس رحمانی حیات‌بخش عظم رمیم است و محیی ارواح هر علیل و سقیم از اتّحاد و اتّفاق و جذبه و شور امنای شور مرقوم نموده بودید که در کمال یگانگی و فرزانگی و آزادگی مشغول خدمت آستانند و پاسبانی عتبۀ رحمان و مقصدشان تأسیس مشرق‌الأذکار و مسافرخانه است این خبر بی‌نهایت سبب روح و ریحان گشت علی‌الخصوص فعزّزناهما بثالث خبر تصوّر تشکیل معلّم‌خانه الیوم اعظم امور تأسیس مشرق‌الأذکار است تا در بکور و اسحار بذکر خداوند مهربان مشغول شوند و نهایت روح و ریحان یابند و اگر تأسیس مشرق‌الأذکار در بلدی از بلاد بظاهر مخالف حکمت باشد یعنی سبب جزع و فزع و هجوم اشرار گردد البتّه در محلّی مخفی ولو در زیر زمین باشد باید تأسیس گردد هذا امر عظیم فرض علی الأحبّآء اجمعین و علیک التّحیّة و الثّنآء ع‌ ع

این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.

آخرین ویراستاری: ۳۰ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر