بواسطۀ جناب آقا محمّد علی کاشانی
جناب آقا میرزا ولیّاللّه خان ابن شهید و جناب آقا میرزا مهدی خبّاز علیهما بهآء اللّه
ای دو بندۀ مقرّب درگاه کبریا هرچند در این ایّام حضور ببقعۀ مبارکه مخالف حکمت است و بمقتضای وقت غیر جائز ولی چون تو یادگار آن بزرگواری و شمع افروخته در شبستان آن عزیز مهربان لهذا شرم مینمایم که شما را اجازت ندهم زیرا در آنجا مانعی نه وجودتانرا در آنسامان لزوم قطعی نیست و از خدمت بازنمانید و آندلبر یکتا در ملکوت ابهی شاهد و گواهست که اینعبد بیش از احبّا مشتاق دیدار اگر موانعی در میان نبود مرا آرزو چنان که یاران جمیع در بقعۀ مبارکه حاضر گردند و دمبدم مطاف ملأ اعلی را طواف نمایند امّا حال موانع بسیار و از این گذشته یاران در آندیار بخدمات حضرت پروردگار مشغول و هر یکی متحمّل مشقّتی آن خدمت معادل زیارتست و تحمّل مشقّت سبب تقرّب درگاه احدیّت باری شما مأذونید ولی باید بنهایت راحت و بعنوانی توجّه باین سمت نمائید تا بیگانگان خبر نگیرند و شهرت نیابد و علیکما التّحیّة و الثّنآء ع ع
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر