جناب آقا محمّد تقی علیه بهآء اللّه الابهی ملاحظه نمایند

هوالابهی

ای آشفتۀ جمال رحمن در این بهار دلنشین که کوه و دشت و صحرا مشکین و عنبرین گشته جهدی نما که چون شکوفه شکفته گردی و چون سنبل آشفته شوی چون گل پرده براندازی و چون بلبل نغمه و آواز آغاز نمائی چون نسیم ربیعی جان بخشی و چون ابر نیسانی فیضان کنی چون سحاب بگریی و چون برق بخندی و چون سیل بهاری اراضی یابسه را سیراب فرمائی و چمن بیارائی و چون دمن بروئی و چون گلشن مزیّن گردی و چون جنّت عدن بسرو و سمن و بنفشه و نسترن و سنبل و یاسمن زیب و زیور یابی و البهاء علیک ع ع