٩۱

طهران

جناب آقا هاشم من اهل الکاف علیه بهآء اللّه الابهی

هو اللّه

بواسطۀ جناب آقا مهدی

جناب آقا محمّدهاشم علیه بهاء اللّه الابهی

هو الابهی

ای سرگشتۀ کوه و بیابان احرام کعبۀ مقصود بربستی و اصنام نفس و هوا شکستی و از قید راحت و آسایش رستی عازم کوی یار مهربان شدی سدّی حائل شد و حوادثی مانع گشت مأمور برجوع شدید مأیوس مشو محزون مشو مسرور باش زیرا اجر موفور محتوم است و موهبت زائرین مقرّر و مقدور امیدوارم که بفضل حق در وقت رجوع بموطن معلوم شعله‌ات بیشتر گردد و نار محبّتت افروخته‌تر شود زبان بثنای جمال قدم بگشائی و از فضل حق طوبی لی ثمّ طوبی لی فریاد برآری و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع

[یادداشت]

  • ۱

    رقم ٩ بر طبق حساب ابجد معادل عددی کلمه ”بهاء“ است.

این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.

آخرین ویراستاری: ۱۹ مه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر