هو اللّه

ط

بواسطۀ جناب آقا محمّدعلی از اهل کاشان

جناب آقا میرزا عنایت‌اللّه و امة‌ اللّه صبیّۀ آقا محمّدحسن علیهما بهآء اللّه الابهی

هو الابهی

ای دو مرغ آمیختۀ آموخته حمد کنید خدا را که در ریاض الهی در شجرۀ امید در یک لانه آشیانه نمودید و به تسبیح و تقدیس خداوند یگانه مألوف و مشغولید پس از حنجر روحانی باین ترانه آغاز محامد و نعوت نمائید که

ای پروردگار مرغان زاریم ولی در پناه تو آشیانه نمودیم طیور خاکساریم ولی اوکار اقتدار جوئیم و بی پر و بالیم ولی اوج عظیم طلبیم و رفرف اعلی آرزو نمائیم پس عنایتی مبذول فرما و قوّتی ببخش تا جناح فلاح برویانیم و در این فضای غیر متناهی آغاز پرواز کنیم و بملکوت ابهایت دمساز گردیم و از الفت این دو پرندۀ بی‌پروا جوقی از مرغان چمنستان حقیقت در برّ وحدت موجود شوند و پرواز نمایند

و علیکما التّحیّة و الثّنآء ع ع