جناب آقا میرزا آقا علیه التّحیّة و الثّنآء
لأشکرنّک ربّی علی ما هدیت المشتاقین الی جنّة اللّقآء و دعوت المنجذبین الی مشهد الفدآء و اقمت نفوساً بموهبتک الکبری علی اعلآء کلمتک بین الوری ربّ ایّدهم بشدید القوی و انصرهم بجنود من الملأ الأعلی انّک انت المقتدر علی ما تشآء و انّک انت المؤیّد لمن خدم عتبتک العلیا و انّک انت العزیز الوهّاب
یار موافقا هرچند چشمۀ عذب فرات در مقرّ خویش فوران و نبعان دارد ولکن هرچه بیشتر جریان کند بر عذوبت و لطافت بیفزاید لهذا آن یار حقیقی اگر ممکن باشد باطراف و اکناف بشتابد و چون آتش عشق برافروزد و بتابد سبب تربیت نفوس مستعدّه گردد شمع هدایت شود نور حقیقت گردد آیت موهبت شود شجرۀ مرتفعۀ پرثمر گردد و علیک التّحیّة و الثّنآء
این سند از کتابخانهٔ مراجع بهائی دانلود شده است. شما مجاز هستید از متن آن با توجّه به مقرّرات مندرج در سایت www.bahai.org/fa/legal استفاده نمائید.
آخرین ویراستاری: ۲۶ مه ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر