النّاظر بالمنظر الاکبر جناب آقا میرزا ابوطالب ملاحظه فرمایند

هو اللّه الارفع الامنع الاقدس الابهی

مکتوب آنحضرت در حینیکه بین یدی العرش بودم رسید و گشوده بین یدی اللّه خوانده شد حمد خدا را که بفوز کبری فائز شدید و از رحیق ابهی نوشیدید الیوم آنچه عنداللّه محبوب و مقبول است تمسّک بحبل حبّش و انقطاع از کلّ ما سواه بشأنیکه اگر کلّ من فی السّموات و الارض از صور علّیّین و هیاکل مقدّسین شوند و بجز جهت عرش ناظر باشند جمیع مفقود و معدوم و عند اللّه از حروف سجّین محسوب پس باید آنجناب بشأنی ثابت و راسخ باشند که اگر جمیع من فی الملک بر اعراض قیام نمایند ابداً ملتفت نشوند چه که زود است نعیق مشرکین از اطراف بکلمات کذبۀ جعلیّه بلند میشود و بتمام وسوسه و مکر و خدعه ناس را از شریعۀ قدس احدیّه منع مینمایند پس آنجناب باید جمیع را معدوم شمرد و بر صراط امریّه مستقیم ماند

و دیگر آنکه بر هر نفسی تبلیغ امر لازم فرموده‌اند چنانچه در کلّ الواح منزله از سماء احدیّه مرقوم شده ولکن بحکمت و موعظه لا بالمجادله پس بقدر وسع باید در تبلیغ امر الهی اهمال نفرمائید و معلوم است این ایّام غافل‌ترین ناس اهل بیانند یعنی آنهائیکه لفظ نقطۀ اولی جلّ ذکره بر زبان میرانند و اظهار عبودیّت میکنند و از کینونت و حقیقتش غافل گشته‌اند پس تبلیغ این طایفه بقدر وسع ارجح و دیگر نصر الیوم همان تبلیغ امر اللّه بوده تا حال جز این از یمین عرش نازل نشده تا بعد چه مقدّر فرمایند و الامر بیده و ما احاط بعلمه احد الّا نفسه المهیمن القیّوم باری آنچه معروض داشتم معمول دارید و بعد آنچه از یمین عرش نازل شود اظهار میشود

و دیگر در بارۀ امانتیکه مرقوم فرموده بودید تلقاء وجه عرض شد فرمودند که بیع آن جایز نه و همان قسم که متصرّفید متصرّف باشید البتّه معلوم بوده که هر قدر از ارض که باسم حق معمور باشد عند اللّه محبوبست پس باید آنجناب حفظش نماید و از اثمار آن متنعّم الی ان یشآء اللّه حمد کن خدا را که از شعلۀ نار احدیّه مشتعل شدی و از جذبات قدسش مجذوب هنیئاً لک ثمّ مریئاً لک یا ایّها المقبل الی اللّه و المعرض عمّا سواه اینست فضل مخصوص که شامل حال آنجناب گشته و امیدواریم که در کلّ حین در تزاید باشد و نسئل اللّه بان یثبّتک علی ما تکون علیه و انّه لهو الفعّال لما یرید

و در بارۀ ذکر جناب خلیل که در نامۀ آنحضرت مذکور بود عنداللّه ذکر شده تکبیر بدیع منیع باو برسانید و چندی قبل لوح منیع از سماء امر مخصوص آنجناب نازل و ارسال شد انشآء اللّه میرسد و در این حین هم لوح بدیع منیع اجلّ اعظم اعلی نازل و با پوسته ارسال شد فطوبی لک بما ذکر اسمک بین یدی ربّک و نزّل لک ما لا یعادل بحرف منه کلّ العالمین و الحمد له اذ هو محبوب العارفین و دیگر احبّای آن ارض را که بنار سدرۀ امریّه مشتعل گشته‌اند تکبیر لایحصی از این عبد برسانید و الرّوح و العزّ و البهآء علیک

خادم‌اللّه و عبده آقاجان