هو اللّه تعالی شأنه العظمة و الکبریآء
الحمد للّه الملک المحمود الّذی اظهرنا فی عالم الوجود و علّمنا الحمد و الثّنآء فی الغیب و الشّهود انّه هو مالک ازمّة الفضل و الجود قد اقرّ بسلطانه کلّ موجود و مشهود و اعترف الکلّ بقدرته و برهانه فی یومه الموعود السّبیل عند العارفین الّا الیه مسدود و الدّلیل عند العاشقین الّا فی اثبات امره مردود دلیله آیاته و وجوده اثباته لا اله الّا هو العزیز الودود و الصّلوة و السّلام علی مظاهر امره المنیع المسعود و مشارق وحیه الّذین دعوا العباد الیه بالسّجود و هدوا الطّالبین الی ساحة عرفانه بالوفود و الی سرادق حبّه بالورود طوبی لمن افاق من سکر الغفلة و ویل للرّقود و نعیماً لمن قام علی خدمة الامر و یا خیبة للقعود و بشری للّذین وفوا بالعهود و ما نقضوا میثاق ربّهم و استقاموا علی صراطه الممدود
یا حبیب الفؤاد و المتشبّث بمیثاق الوداد فی یوم المعاد قد وصل کتابک الاوّل و الثّانی و قرأت ما فیهما و عرفت مراتب الحبّ و الاتّحاد المکنونة فی قلبک المنوّر باشراق کلمة ربّک مالک یوم التّناد فلمّا رأیت ما اردت ان یتشرّف بالحضور و یُتْلی فی ساحة حضرة الغفور حضرت فنآء الکبریآء و عرضت ذکرک و ما کتبته من الحمد و الثّنآء حینئذ هاج عرف البیان و ماج بحر الجود و الاحسان و نزّل لک و لمن ذُکر فی کتابک ما یطرّزکم بطراز الفضل و یزیّنکم بخلعة الجود انّه هو العزیز الودود ینبغی لک ان تشکره بهذا الفضل الاعظم و تباهی بین الامم اسئل اللّه ربّی الابهی ان یحفظک فی ظلّ سدرة المنتهی و یؤیّدک علی ما هو خیر فی الآخرة و الاولی و یجعلک علم الاستقامة بین الانشآء انّه هو العلیّ الاعلی
سبحانک یا سلطان الامکان و مالک ملکوت الفضل و الاحسان قد خلقت العالم و اظهرت سلطان امرک بین الامم فالّذی عرفک و ادرک کلمة امرک و ذاق حلاوة حبّک انّه دخل السّفینة الحمرآء الّتی تجری بامرک علی بحر الکبریآء و ورد خبآء القرب و اللّقآء فی ظلّ اسمک العلیّ الابهی و الّذی بعد من ریاض عرفانک و ما استشرق بشمس سمآء محبّتک و ما اهتدی بنور الایقان فی یوم ظهور مظهر فردانیّتک انّه دخل مفاوز الحجبات و تاه فی فلوات الاشارات و حرم نفسه من الآلآء الّتی قدّرت للمقرّبین فی ظلّ سدرة امرک ای ربّ اسئلک بالدّمآء الّتی سفکت فی سبیلک و بالاعناق الّتی قُطعت بسیوف الاعتساف فی طریق محبّتک و بالزّفرات الّتی صعدت من انفاس الاولیآء فی غلبة احتراق مودّتک ان تؤیّد احبّآئک علی ذکرک و ثنآئک بین عبادک و توفّقهم علی الاستقامة الکبری بین الوری و الثّبوت العظیم علی صراطک المستقیم ثمّ قدّر لهم یا رجآئی کلّ خیر انزلته فی کتابک و وعدت به اولیآئک فی زبرک و الواحک ایّد یا الهی من سمّی بالحآء و السّین علی ما هو خیر له فی الآخرة و الاولی و ارزقه فی کلّ الاحیان سلسبیل فضلک و تسنیم عنایتک و اجعله علم الاستقامة بین بریّتک و احفظه یا سیّدی و رجآئی باسمک الاعظم من شرور اشقیآء الامم لیکون فی کلّ الاوان ناصر امرک بالحکمة و البیان انّک انت المقتدر العزیز المنّان لا اله الّا انت العلیّ المستعان
یا ایّها الحبیب کلّما اتفکّر فی ظهورات الامر و قدرة سلطان الفضل و اری احتجاب الخلق اندهش و اقول سبحان الّذی لا یزول قل یا ایّها المحتجبین لو تنکرون هذا الامر بایّ امر تتمسّکون و الی من تتوجّهون قد احاطت الآفاق آثاره و ملأت الجهات آیاته لو تنکرون هذه الآیات العظمی بایّ شئ تثبتون ما عندکم من الزّبر و الکتب و لو تنکرون هذه البیّنات الباهرات کیف یُعْرَف ما فی الکتب ممّا سبق من آثار الحقّ فی ایّام الظّهورات الی م ترقدون فی مهاد الغفلة و العمی قد اشرقت الشّمس فی قطب البقآء و انار اشراقها الارض و السّمآء تفکّروا فیما ظهر فی هذا الظّهور من الاستقامة و الثّبوت اوقات نزول امطار البأسآء و الضّرّآء قوله تعالی فتمنّوا الموت ان کنتم صادقین تاللّه قد ظهر من اولی الوفآء من الاستقامة علی امر اللّه مولی الاشیآء ما یعجز من احصآئه دفاتر الانشآء ما من ارض الّا صبغت بدمآئهم و لا هوآء الّا ارتفع فیه لهیب زفراتهم قد ورد علیهم ما ناحت به الذّرّات و هم استقاموا علی شأن حیّروا من فی الارضین و السّموات قد ثبت بالدّلیل انّهم قوم صادقون و الی ربّهم راجعون و بالعروة الوثقی متشبّثون
ای حبیب بلسان پارسی ذکر میشود فی الحقیقه اگر مردم در همین یکفقره تفکّر نمایند شهادت دهند که این استقامت و ثبوت و تحمّل و اصطبار در حین نزول بلایا و محن فی السّرّ و العلن جز بقوّۀ الهیّه نبوده و باین درجه انفاق جان در سبیل جانان هیچ عصری و هیچ عهدی مشاهده نشده اشخاصیکه قبل از وقوع میقات در نهایت درجه جان را عزیز میشمردند و بکمال قوّت در حفظ خود و صیانت رفاهیّت و آسایش ظاهره باقصی الغایه میکوشیدند بغتة باستقامتی ظاهر که فرائص غافلان مرتعد و اعضای بیخبران مرتعش و ارکان ملل متزلزل مشاهده شد سبحان اللّه تا در آنمقام خیر کثیر و غنیمت وافر و نعمت باقی و سلطنت دائمی برأی العین مشاهده نکنند اینگونه رضا و تسلیم و مسرّت و تکریم در آنمواقع هایله از ایشان ظاهر نشود قل العظمة للّه و القدرة للّه و السّطوة للّه و القوّة للّه یخلق ما یشآء کیف یشآء لا اله الّا هو القادر الغالب العلیّ العظیم واللّه الّذی لا اله الّا هو اگر شخصی این ظهور و آثار و آیاتش را انکار نماید اثبات هیچ امری از اوامر الهیّه را در عصری از اعصار نتواند آیات الهیّه بمثل غیث هاطل در شب و روز نازل از یوم ظهور الی الآن کتب لا تحصی و دفاتر و رسائل بی‌منتهی نازل و موجود آنچه ملّت فرقان بر اثبات حقّیّت خود حجّت قرار دهند جز قرآن نه چه که سایر اخبار و وقایع را کسی ندیده و بصرف استماع قناعت نتوان کرد پس حجّت حاضر ظاهر موجود جز قرآن نبوده و نخواهد بود حال موازنه نمایند و انصاف دهند که حقّیّت ظهوری از مظاهر بیک کتاب ثابت شود و بکتب لا تحصی اثباتش ممکن نه لعمرک انّهم غافلون و من امر ربّک محتجبون و فی فراش الغفلة نائمون قل فاتوا برهانکم من ایّ نوع کان لنجول فی مضمار المعانی و البیان و نبتهل فی امر ربّنا العزیز المنّان لو وجدتم البرهان اعظم ممّا عندکم انصفوا و لا تکونوا من الظّالمین
دوستان الهی را از جانب این عبد بتکبیر بدیع منیع ذاکر و مکبّر شوید و جمیع را بعنایت الهیّه بشارت دهید امیدواریم که از مطلع استقامت بانوار ثبوت و محبّت ظاهر باشند و در جمیع اوقات بعنایات الهیّه فائز و مفتخر و از تسنیم فضلش مشروب و بنعمت جود و کرمش مرزوق و الرّوح و البهآء و التّکبیر علیک و علی من معک من احبّآء ربّک