جناب بصّار علیه بهآء اللّه الأبهی
ای ناظم ناطق اشعاریکه در یوم ظهور حضرت اعلی سرودی هرچند نغمۀ عود و رود جشن الهی بود ولی اگر تخصیص بآن ذات مقدّس داشت و بیان عبودیّت این عبد مطابق واقع بود و نشئۀ آن صهبا بیشتر بود و فرح و نشاط آن شهناز عظیمتر زیرا این آرزوی عبدالبهاست که ستایش و ثنا حصر در جمال ابهی روحی لأحبّائه الفدآء و حضرت اعلی کینونتی له الفدآء گردد چه که کلّ در آن ظلّیم و در تحت آن خیمه و خرگاه و در سایۀ آن شجرۀ مبارکه و البتّه نسیم ثنائی که بر شجرۀ طوبی عبور کند گیاهی که در آن سایه روئیده نیز اهتزاز یابد و نصیب و بهره گیرد
امّا قضیّۀ حضور امةاللّه ضجیع آقا میرزا مهدی رشتی منوط برجوع آقا میرزا مهدیست حین رجوع اگر چنانچه ایشان مصلحت بدانند و حال مساعد باشد با هم بیایند و زیارت کنند و مراجعت نمایند و جناب فروغاللّه و امةاللّه والدهاش و اخت فروغ امةاللّه جمیله و آقا منیر و آقا عطآءاللّه جمیع را از قبل عبدالبهآء تحیّت ابدع ابهی ابلاغ نمائید و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع