جناب حاجی سیّد جواد علیه بهآء اللّه الأبهی
ای بندۀ بها هرچند بظاهر دور و مهجوری ولی بحقیقت دائم الحضور همواره بیادت مأنوسیم و بذکرت مشغول از خدا طلبیم که در هر دم تأییدی جدید نماید و توفیقی بدیع عنایت فرماید از بلایای وارده و رزایای نازله اشاره نموده بودید این ره ره عشقست و از لوازم ذاتیّهاش جانفشانیست و قربانی و تحمّل صدهزار آفات و آلام جسمانی و احزان روحانی و شایسته چنین بوده رسم محبّت اینست و مقتضای عشق جمال احدیّت چنین باید مرد این میدان بود و فارس پرجولان و غیر از این هرچه هست ملعبۀ صبیان و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع