ای ناظر بمنظر اکبر در جهان امکان بکوش که لانه و آشیانه در جهان لامکان سازی و وجود ترابیرا فدا کن تا وجود حقیقی جاودانی یابی مشام روحانی بجو تا نفحۀ الهی یابی و بصیرت بگشا تا جمال یزدانیرا از افق ملکوت ابهی مشاهده کنی و گوش وجدانی باز کن تا با بانگ سروش روحانی همراز شوی دامن خدمت امر اللّه بر کمر زن تا در انجمن احبّا سرفراز گردی این طیر آشیانۀ حیرت نالۀ جانسوز از حنجر برآورد تا طیور صحرای محبّت بجوش و خروش آیند و ببدایع نغمات تسبیح و تقدیس محفل امکان بیارایند تا رشک باغ رضوان شود و غبطۀ لالهزار و گلستان جنان و البهآء علیک ع ع