بواسطۀ جناب آقا عبد الوهّاب زائر علیه بهآء اللّه الابهی
والدۀ محترمه امة اللّه فاطمه سلطان اخوی آقا عبد الحسین اخوی آقا جمال همشیره ربابه حرم اخوی فاطمه دو صبیّه مریم سلطان ربابه و جناب آقا میرزا علی علیهم و علیهنّ البهآء الابهی
ای منتسبین جناب زائر آقا عبد الوهّاب آن فائز بعتبۀ مقدّسه ایّامیکه در بقعۀ مبارکه بود در تشرّف بآستان و ملاقات با دوستان همواره بذکر و فکر شما مشغول بود هر دم یادی مینمود و در هر نَفَس از جان و دل فریادی میکرد فی الحقیقه بوفا قائم بود و در محبّت و صفا دائم شرط وفا اینست که انسان در عتبۀ رحمان بیاد یاران افتد و عون و عنایت خواهد و صون و حمایت طلبد الیوم میدان وسیع و گوی و چوگان سهل و یسیر و موهبت بیپایان مشهود و عیان تا چه نفسی جولان دهد و گوی سبقت و پیشی از میدان برباید باید کلّ همّت بگمارند و عزم جزم فرمایند و در عالم انسانی استعداد و قابلیّتی بنمایند مهبط فیوضات گردند و مرآت تجلّیات شوند مصدر انوار گردند و محرم اسرار شوند این عبد در حقّ جمیع دعا نماید و بملکوت اسرار در لیل و نهار تضرّع و ابتهال کند و یاران و اماء رحمانرا روح و ریحان طلبد و فضل و موهبت حضرت منّان جوید و علیکم و علیکنّ البهآء الابهی ع ع