مستر ایوز علیه التّحیّة و الثّنآء
ای ناطق در معابد ملکوت الحمد للّه اکثر اوقات در سفری و از شهر بشهری گذر مینمائی و در مجامع و کنائس آهنگ ملکوت بلند مینمائی و بشارات آسمانی میدهی در انجیل شریف است که یوحنّای معمدان در برّیّه فریاد میکرد راه خدا را راست کنید زیرا ملکوت الهی نزدیک شده است او در صحرا فریاد میزد تو در شهرها ندا میکنی هرچند کشیشها تاج مرصّع بر سر دارند امیدوارم که تو تاج ملکوتی بر سر نهی تاجی که جواهر زواهرش بر قرون و اعصار بتابد خدا در قرآن عظیم میفرماید یختصّ برحمته من یشآء یعنی خدا بفضل و موهبتش نفوسی را اختصاص میدهد یعنی اختیار مینماید چنانچه در انجیل شریف میفرماید المدعوّون کثیرون و المختارون قلیلون حال الحمد للّه تو از آن قلیلون هستی قدر این موهبت را بدان و تا توانی بنشر نفحات الهی بپرداز و علیک التّحیّة و الثّنآء