جناب میرزا محمّد علی علیه بهآء اللّه الأبهی
ای ثابت بر پیمان نامهئی که بحضرت حیدر قبل علی مرقوم نموده بودید ملاحظه گردید بشارت انتشار نفحات اللّه در آن صفحات داشت این قضیّه سبب سرور قلوب گردید که الحمد للّه در کرمان نیز امر اللّه رو بارتفاع است حیف بود که آن اقلیم محروم از این جنّت نعیم ماند زیرا خاک کرمان همیشه نشئهانگیز و مشامّ اهالی مشکبیز بود جنبۀ عرفان وقتی در آنجا قوّت داشت بعد بظلمت نسیان و غفلت بیپایان مبدّل گشت حال امید چنانست که مانند اقالیم بعیدۀ عالم نظیر کشور امریک از افکار مظلمۀ تار و تاریک نجات یابد نور حقیقت بتابد و کوکب هدایت بدرخشد و شوری دیگر در سرها افتد و سروری دیگر در قلبها جلوه نماید
قضیّۀ خیریّۀ اقتران آقا ماشآءاللّه زائر با ورقۀ موقنه صبیّۀ جناب استاد عسکر در ارض مقدّس مجرا گشت مبارک است انشآءاللّه
جمیع یاران را از قبل عبدالبهآء بنهایت اشتیاق تحیّت ابدع ابهی ابلاغ دارید از خدا خواهم که آن یاران عزیز در خطّۀ کرمان رستخیزی برپا نمایند و شور و ولهی انگیزند که ولولهاش در آفاق افتد الحمد للّه رایت حقّ در جمیع آفاق بلند است و پرموج و ندای یابهآءالأبهی از جمیع اقالیم مرتفع باوج اعلی و علیکم البهآء الأبهی