ای دو یار حقیقی عبدالبهآء امسال سنۀ طوفانئیل بود و سیل باران و بوران و رعد و برق شدید او کصیّب من السّمآء فیه ظلمات و رعد و برق نفوس ضعیفه از نهیب صاعقه اصابع را در آذان نهادند یجعلون اصابعهم فی آذانهم من الصّواعق حذر الموت و نفوس مبارکه مانند ارض طیّبه از ریزش این بارش بحرکت آمده و اهتزاز یافته و انبتت من کلّ زوج بهیج گشتند و از سیل طوفان باغ بهشت آمال را سیراب نمودند و ساحت دل و جان گل و ریحان انبات نمود الحمد للّه آن دو درخت فرخنده و همایون شکوفۀ گلگون شکفتند و در این معمعۀ امتحان و بحبوحۀ افتتان درّ نعت و ثنا سفتند و راز درون گفتند و سرّ مصون نهفتند و در سبیل حیّ قیّوم جانفشانی نمودند زیرا در هر دمی مورد غضب بودند و در خطر عظیم افتادند تاللّه الحقّ انّ الملأ الأعلی یصلّون علیکما و اللّه هو المعطی الکریم الرّحمن الرّحیم ع ع