جناب میرزا ابراهیم حکیم علیه بهآء اللّه الأبهی
یا من اتّبع ملّة ابراهیم حضرت خلیل شمعی در آفاق افروخت که انوارش الیالآن در زجاج امکان بسطوعی بیپایان ظاهر و عیان و پرتوش بر آفاق اکوان تابان یک اشراق بر وادی سینا نمود حضرت کلیم با ثعبان مبین مبعوث شد پرتوش بر اوج و حضیض جبل ساعیر زد نفحات قدس حضرت روح بمرور آمد تجلّی نورانیش در کوه فاران جلوه نمود جمال انت الحبیب و انت المحبوب رخ گشود آفتابش در خاور و مشرق زمین اشراق نمود جمال رحمانی نقطۀ اولی و حضرت اعلی روحی له الفدآء پرده برانداخت جمیع این مواهب از خلوص و خصوص و توجّه حاصل گشت انّی وجّهت وجهی للّذی فطر السّموات و الأرض ع ع
پس ای همنام او قدمی در این صحرا زن و شبنمی از این دریا ببر تا آیت هدی گردی و کوکب لامع از ملأ اعلی قسم بجمال ابهی که ابواب فتوح مفتوح و انوار الطاف مشهود و سحائب مواهب فائض و ابر عنایت در نهایت ریزش و بخشش خوشا بحال دوستان خوشا بحال یاران و البهآء علیک ع ع