جناب نظام ابن ابوالقاسم و ضجیعش امة اللّه بگم بنت آقا سیّد رضا علیهما بهاء اللّه الابهی
ای دو مرغ چمنستان محبّت اللّه شکایت از عسرت نموده بودید حق با شماست شدّت احتیاج سبب علّت مزاج گردد ولی عسرت دنیوی و وسعت در عالم فانی هر دو مانند سراب اوهام است میگذرد نباید سبب یأس و کدورت شود ایّامی در نهایت عسرت بر این عباد گذشت ابداً متأثّر نشدیم بلکه لسان بشکرانۀ حضرت رحمان گشادیم زیرا در حالت یسر و رخا هر کس بندۀ خداست امّا مدار فخر این جاست که در منتهای عسرت و بلا بشکرانۀ محبوب بیهمتا انسان ناطق گردد مقصود اینست که محزون مباشید و دلخون مگردید فسوف یبدّل اللّه العسر یسراً و الشّدّة رخآء و المشقّة راحة عظمی و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع