جناب حاجی میرزا محمّد افشار علیه بهاء اللّه الابهی
ای ثابت بر پیمان حمد کن خدا را که یوم اشراق صبح هدی توجّه بنقطۀ اولی روحی له الفدا نمودی و در یوم اشراق شمس حقیقت نیّر آفاق جمال ابهی روحی لاحبّائه الفدآء منجذب آن دلبر آسمانی گشتی و با دلی آشفته و موئی پریشان و گریبانی چاک جام محبّت اللّه بدست گرفته پاکوبان کفزنان غزلخان در این میدان رقصکنان جولان نمودی و با وجود آنکه کلمهئی از علوم نخواندی و در مدرسهئی تحصیل نکردی و تفنّن در فنون نیافتی لسان فصیح گشودی و بیان بلیغ نمودی کلک مشکین گرفتی و در اثبات حقّیّت نور مبین کتاب کافی شافی نگاشتی و در شرق و غرب انتشار دادی و در ساحت اقدس مقبول افتاد و الحمد للّه در عهد و پیمان ثابتی و مانند گل و ریاحین در این بهشت برین نابتی یعنی تبلیغ امر اللّه مینمائی و گمراهان را بسبیل هدی دلالت میفرمائی و باحبّاء رحمان بینهایت مهربانی و در بنای مشرق الاذکار در امریکا انفاق مینمائی اینست عبودیّت آستان مقدّس اینست بندگی درگاه احدیّت اینست وفای با جمال مبارک اینست خلوص نیّت اینست عزّت ابدیّه اینست سلطنت سرمدیّه طوبی لک ثمّ طوبی لک احمد اللّه و اشکره علی ما جعلک شریکاً و سهیماً لعبدالبهآء فی عبودیّة عتبته العلیا و علیک البهآء الابهی