بواسطۀ جناب آقا محمّدعلی از اهل کاشان
جناب آقا میرزا عنایتاللّه و امة اللّه صبیّۀ آقا محمّدحسن علیهما بهآء اللّه الابهی
ای دو مرغ آمیختۀ آموخته حمد کنید خدا را که در ریاض الهی در شجرۀ امید در یک لانه آشیانه نمودید و به تسبیح و تقدیس خداوند یگانه مألوف و مشغولید پس از حنجر روحانی باین ترانه آغاز محامد و نعوت نمائید که
ای پروردگار مرغان زاریم ولی در پناه تو آشیانه نمودیم طیور خاکساریم ولی اوکار اقتدار جوئیم و بی پر و بالیم ولی اوج عظیم طلبیم و رفرف اعلی آرزو نمائیم پس عنایتی مبذول فرما و قوّتی ببخش تا جناح فلاح برویانیم و در این فضای غیر متناهی آغاز پرواز کنیم و بملکوت ابهایت دمساز گردیم و از الفت این دو پرندۀ بیپروا جوقی از مرغان چمنستان حقیقت در برّ وحدت موجود شوند و پرواز نمایند