تقویم بهائی که به تقویم بدیع معروف است، توسط حضرت باب معرفی گردید. حضرت بهاءالله این تقویم را تأیید و برگزیدند و ابتدای آن را به سال اظهار امر حضرت باب در سال ۱۲۲۳ ه.ش. (۱۸۴۴ میلادی) مقرر فرمودند.

در پیامی از بیت العدل اعظم مورخ ۱۹ تیر ۱۳۹۳ (۱۰ ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی) درباره اجرای جهانی تقویم بدیع، چنین آمده است:

«قرار گرفتن تقویم جدید در هر ظهور الهی نمادی از قدرت وحی الهی برای دگرگونی درک بشر از واقعیت مادی، اجتماعی و روحانی است. به واسطۀ این امر، لحظات مقدس از هم تمیز داده می‌شوند، جایگاه نوع انسان در زمان و مکان بازتعریف می‌گردد و آهنگ زندگی دگرگون می‌شود.»

از آنجا که دور بهائی (که با اختصار د.ب. نشان داده می‌شود) با دو مؤسس آغاز گردید، ایام مقدس بهائی شامل وقایعی است که به ولادت، اظهار امر و صعود هر دو حضرت بهاءالله و حضرت باب مربوط می‌شود.

این تقویم شامل ۱۹ ماه است که هر ماه ۱۹ روز دارد و ایام متممی به نام ایام هاء به آن افزوده می‌شود. تعداد این ایام متمم بسته به زمان وقوع اعتدال بهاری در نیم‌کره شمالی در هر سال متغیر است.

حضرت باب نام هر یک از ۱۹ ماه را که در ادامه آمده است از اوصاف الهی برگزیدند. نوروز یا سال نو بهائی به‌صورت نجومی تعیین شده و با اعتدال بهاری همزمان می‌شود. ایام مقدس در این تقویم مطابق با سال خورشیدی ثابت است، به جز جشن دو تولد – میلاد حضرت باب و میلاد حضرت بهاءالله – که هر سال جابه‌جا شده و در اولین و دومین روز پس از وقوع هشتمین ماه نو قمری پس از نوروز برگزار می‌شود.

مطابق با تقویم بهائی، هر روز از غروب تا غروب محاسبه می‌شود؛ بنابراین، روزی که ضیافت نوزده روزه، یوم مقدس یا سایر ایام مهم برگزار می‌شود، از غروب روز قبلِ تاریخ مربوط در تقویم میلادی آغاز می‌گردد. برای مثال، اگر نوروز در ۲۱ مارس واقع شود، بزرگداشت آن از غروب ۲۰ مارس تا غروب ۲۱ مارس خواهد بود.

دانلود تقویم