فرد و اجتماع

امروز در برهۀ خاصی از تاریخ به سر می‌بریم. همزمان با گذر بشریّت از کودکی و نزدیک‌شدنش به مرحلۀ بلوغ جمعی، نیاز به درکی جدید از روابط بین فرد، جامعه و مؤسّسات اجتماع بیش از پیش اهمّیّت می‌یابد.

بهم وابستگی این سه عامل نقش‌آفرین در پیشبرد تمّدن باید مورد توّجه و تأیید قرار گیرد و پارادایم قدیمی تضاد و اختلاف که برای مثال در آن مؤسّسات خواستار فرمانبرداری افراد هستند، در حالی که افراد فغان آزادی‌خواهی برپا می‌کنند؛ باید با برداشت‌های عمیق‌تر از نقش‌های مکمّلی که هر یک از این سه عامل در ساختن دنیایی بهتر ایفا می‌کنند، جایگزین گردند.

قبول اینکه فرد، جامعه و مؤسّساتِ اجتماع عاملان نقش‌آفرین در فرآیند تمدّن‌سازی هستند و اقدام بر این اساس، امکانات عظیمی برای سعادت انسانی فراهم می‌آورد و ایجاد محیط‌هایی را امکان‌پذیر می‌سازد که در آنها قوای حقیقی روح انسانی می‌تواند شکوفا گردد.